Piątek, 13.12.2019
Name days: Otylia / Juliusz / Łucja
Idź do strony głównej Zespół Szkolno-Przedszkolny im. J. Korczaka w Kotowiecku

Zespół Szkolno-Przedszkolny im. J. Korczaka w Kotowiecku

Nasz Patron

Wersja do wydrukuWyślij znajomemuWersja PDF

Janusz Korczak

(właściwe nazwisko Henryk Goldszmit),        

 pseudonim Stary Doktor, urodził się 22 lipca 1878  lub 1879 roku w Warszawie, zmarł 6 sierpnia 1942 roku w Treblince. Wybitny polski pedagog, publicysta, pisarz i lekarz. Urodził się w rodzinie Cecylii z Gębickich i zamożnego adwokata Józefa Goldszmita. Zaniedbano formalności metrykalne i stąd nie da się ustalić dokładnego roku urodzenia. Lata szkolne spędził w ośmioklasowym gimnazjum na Pradze (w Warszawie). Była to szkoła z językiem wykładowym rosyjskim, gdzie nawet język polski i religię wykładano po rosyjsku. Dorastanie i dojrzewanie Janusza przebiegało w trudnych warunkach materialnych. Po śmierci ojca  w 1896 r. jako uczeń V klasy (miał wtedy 17-18 lat) udzielał korepetycji, by pomóc w utrzymaniu rodziny.  W 1898 rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Cesarskiego w Warszawie. Latem 1899 roku Korczak pojechał do Szwajcarii, aby bliżej poznać działalność i twórczość pedagogiczną Pestalozziego. Zwiedzając kraj szczególnie interesował się szkołami, szpitalami dla dzieci, a także bezpłatnymi czytelniami pism dla dzieci i młodzieży. W 1905 po wysłuchaniu pięcioletniego kursu nauk medycznych i złożeniu obowiązującego egzaminu otrzymał dyplom lekarza.

Podjął pracę w charakterze lekarza w Szpitalu dla Dzieci im. Bersonów i Baumanów przy ul. Śliskiej 51 - Siennej 60 (dom przechodni). Korczak jako lekarz miejscowy korzy-stał ze służbowego mieszkania na terenie szpitala. W 1907 pojechał na cały rok do Berlina, aby uzupełnić swe wiadomości medyczne. Słuchał wykładów (za które sam płacił) i odbywał praktykę w klinikach dziecięcych; zwiedzał też różne zakłady wychowawcze. W 1911 roku podjął decyzję, że nie założy rodziny. Razem ze Stefanią Wilczyńską założył i prowadził Dom Sierot dla dzieci żydowskich    w Warszawie (1912-1942) przy ul. Krochmalnej 92 (przeniesionego do getta na ul. Chłodną 33, a następnie na ul. Sienną 16 - Śliską 9), a później także Naszego Domu (na Bielanach przy ul. Jana Kasprowicza nr 203) - sierocińca dla dzieci polskich (1919-1936), gdzie stosował nowatorskie metody pedagogiczne. Posiadał znakomite wyczucie psychiki dziecięcej, a jego postawa pełna szacunku i za-ufania do dziecka stała się podstawą systemu pedagogicznego łączącego zasadę kierowania dziećmi z zasadą ich samodzielności. Samorząd, gazetka dziecięca, a także osobowość wychowawcy były formami pobudzającymi aktywność społeczną dzieci w tym systemie. Żądał równouprawnienia dziecka, poważnego traktowania jego spraw i przeżyć, wychowania w umiłowaniu dobra, piękna i wolności. Swoje zasady wychowawcze Janusz Korczak wykładał w pismach pedagogicznych,  z których najważniejszy jest cykl Jak kochać dziecko oraz w Instytucie Pedagogiki Specjalnej w Wolnej Wszechnicy Polskiej. Zginął wraz ze swymi wychowankami wywieziony z getta w 1942, dobrowolnie towarzysząc im w drodze na śmierć w komorze gazowej w obozie zagłady w Treblince, mimo że miał możliwość ucieczki z getta.

Projekt "Wybieramy Patrona" ...

Tak wybieraliśmy Patrona ...

Uroczystość nadania imienia ...

Galeria Zdjęć